Σε άσπρο-μαύρο

Οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται

Το κασετοφωνάκι της Εσκενάζυ

Γράφει ο Πέτρος Δραγουμάνος

Την άνοιξη του 1976, εμφανίζονταν παλιοί ρεμπέτες σε μπουάτ στην Πλάκα. Εκεί είδα τον Γιώργο Μουφλουζέλη, τον Στέλιο Κηρομύτη, την Ρόζα Εσκενάζυ, τον Μπαγιαντέρα, την Ιωάννα Γεωργακοπούλου. 'Ισως και μερικούς ακόμη. Εγώ ήμουν τότε 24 ετών και μόλις είχα αρχίσει να ανακαλύπτω το λαϊκό και το ρεμπέτικο τραγούδι.

Λίγες μέρες μετά, πήγα στο service της Philips που ήταν στην αρχή της Λεωφόρου Συγγρού, κατεβαίνοντας δεξιά. Πρέπει να ήταν 11.30 to πρωί και έδωσα για επισκευή ένα ραδιοκασετόφωνο Philips. Ο 30χρονος υπάλληλος μού έδινε την απόδειξη παραλαβής, όταν μπαίνει μέσα η Ρόζα Εσκενάζυ. Δεν θα ήξερα ποια είναι αν δεν την είχα δει πριν από λίγες μέρες να τραγουδά στην Πλάκα.

Μια γριά 80 ετών ντυμένη σαν χανουμάκι. Δεν μπορώ να βρω πιο κατάλληλη λέξη, για να την περιγράψω. Όπως εμφανιζόταν στην μπουάτ. Ο υπάλληλος ήταν έτοιμος να την διώξει, νομίζοντας ότι έχει να κάνει με μισότρελη ή με γύφτισσα. Η Ρόζα όμως κρατούσε ένα φορητό κασετοφωνάκι της Philips και του είπε:

"Παλικάρι μου θα μου το φτιάξεις αυτό το κασετοφωνάκι, για να ακούω τα τραγούδια μου; Μου έδωσαν κάτι κασέτες με τα τραγούδια μου και μόνο εδώ μπορώ να τα ακούσω".

Ο υπάλληλος άφωνος. Δεν ήξερε αν πρέπει να την πάρει στα σοβαρά. Του λέω:

"Αλήθεια λέει, στα νιάτα της ήταν τραγουδίστρια. Την είδα πριν από μερικές μέρες στην Πλάκα μαζί με άλλους παλιούς ρεμπέτες".

Το ακούει η Εσκενάζυ και λέει, απευθυνόμενη στον υπάλληλο:

"Να εδώ το παιδί με ξέρει. Εγώ κάποτε ήμουν σαν την Αλεξίου σήμερα" και ακούμπησε στον πάγκο το κασετοφωνάκι.

* Η Ρόζα Εσκενάζυ γεννήθηκε το 1895 στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1980 στην Αθήνα. Ηχογράφησε το πρώτο τραγούδι της το 1929. Υπάρχουν με την φωνή της σχεδόν 300 τραγούδια.

    Μοιραστείτε το άρθρο:

    Σχολιάστε

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

    O Γιάννης Κ. Ιωάννου θυμάται: Οι YOUNG BIRDS (Νεοσσοί) στο DARLING

    Τέλη του 1966, αρχές 1967, άρχισα να μπλέκω με τα ελληνικά συγκροτήματα που ήταν φυσικά μόδα της εποχής. Έτσι ξεκίνησα να παίζω με τους ...

    Συνέχεια

    Πολυτεχνείο - Ιστορίες ασύλου

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Και ακαρτέρει και ακαρτέρει φιλελεύθερη λαλιά... «Κύριε...

    Συνέχεια

    O Noέμβριος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς «Στην παλιά μας γωνιά, που αγαπούσαμε, έν&rsquo...

    Συνέχεια

    O Οκτώβριος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς «…Τώρα που τέλειωσε το καλοκαίρι, τώρα που μπαίνει ο μην...

    Συνέχεια

    Το δικό μου αντίο, μ' ένα Κυκλάμινο

    Γράφει ο Μάρκος Δαμασιώτης Ήταν το πρώτο δικό σου τραγούδι που άκουσα, αυτό που με σημάδεψε.

    Συνέχεια

    Ο Σεπτέμβριος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Κι αν σκόρπισαν τα φύλλα με τ' αγέρι, τον...

    Συνέχεια

    Άσε με να φύγω, σε παρακαλώ, όλο και πιο λίγο κάθε μέρα ζω…

    Γράφει ο Πέτρος Δραγουμάνος Οι στίχοι του Νίκου Ελληναίου και η μουσική του Γιώργου...

    Συνέχεια

    Ο Αύγουστος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Στο αττικό ημερολόγιο ο Αύγουστος ήταν ο δεύτερος μήνας του έτους και...

    Συνέχεια

    O Ioύλιος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Ο Ιούλιος, ο Αλωνάρης ή Αλωνιστής...

    Συνέχεια

    After Kαραντίνα..

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Στα τέλη του 2019 είχα ολοκληρώσει ένα άρθρο που θα φιλοξενούσε το πρώτο τεύχος του...

    Συνέχεια