Συνεντεύξεις

Ρωτάμε, απαντάνε!

Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»

Γράφει η Αρετή Κοκκίνου

«Οι καιροί είναι δύσκολοι φίλε κι αδερφέ μου. Μην τα παρατάς. Η μουσική πάντα υπήρξε στήριγμα για όλες τις γενιές, σε αντίξοες πολλές φορές συνθήκες. Μη φοβηθείς τον άνεμο που δυνατά σφυρίζει, ένας τροχός είναι η ζωή που πάντοτε γυρίζει. Η δημιουργία του κύκλου τραγουδιών “Στους Μαγεμένους Χρόνους”, ήταν για 'μένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα, όντας δέκτης και παρατηρητής των μηνυμάτων της καθημερινότητας, που βαθειά μέσα μου κατοικούν και αναμένουν την εκτόνωση, μέσω της τέχνης με την οποία εκφράζομαι».

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Γιάννη Σκαρή, καταξιωμένο μουσικό και συνθέτη στο χώρο του σύγχρονου έντεχνου λαϊκού τραγουδιού και συνοδεύουν την έκδοση μιας όμορφης δισκογραφικής δουλειάς με τίτλο «Στους μαγεμένους Χρόνους» (“Καθρέφτης ήχων αληθινών”, 2021). Περιλαμβάνονται δώδεκα τραγούδια, όλα σε μουσική του ίδιου, ενώ υπογράφει και τους στίχους στα έξι από αυτά.

Τους υπόλοιπους στίχους έχουν γράψει οι Κώστας Λάζαρης, Δημήτρης Σχοινοπλοκάκης, Πέτρος Ζήκος, Στέλλα Πετρίδου, Σταυρούλα Βαλάρη και Μαρίνα Ξένου-Κασσιανού.

Τραγουδούν σημαντικοί ερμηνευτές, όπως οι Γεράσιμος Ανδρεάτος, Νίκος Ανδρουλάκης, Διαμάντη Δαγιάση, Λάμπρος Καρελάς, Τάκης Κωνσταντακόπουλος, Σοφία Παπάζογλου, Μαρία Σκαρή, Μαρία Σουλτάτου , Ασπασία Στρατηγού, ενώ συμμετέχει και ο ίδιος ο Γιάννης Σκαρής σε ένα ντουέτο με τον Τάκη Κωνσταντακόπουλο, με τίτλο «Το σεργιάνι».

Μου έκανε εντύπωση το πόσο καλοφτιαγμένες είναι οι δισκογραφικές δουλειές σου και το πώς ακολουθούν με ποιότητα και συνέπεια το λαϊκό ιδίωμα, όπως διαμορφώθηκε στη μετά το 1980 εποχή. Ποια πιστεύεις ότι είναι τα χαρακτηριστικά του λαϊκού τραγουδιού που υπηρετείς τότε και σήμερα;

Το λαϊκό μας τραγούδι διαμορφώθηκε και εξελίχθηκε μέσα από τις λαϊκές παραδόσεις της χώρας μας αλλά και επιρροές από την καλλιέργεια του πνεύματος του παγκόσμιου πολιτισμού. Συνδυάζει και εμπεριέχει στοιχεία από το δημοτικό μας τραγούδι και το ρεμπέτικο, για να φτάσει στην αισθητική που βλέπουμε στα χρόνια του 1980. Οι στίχοι και η μουσική είναι άμεσα, ανταποκρίνονται στα προβλήματα και στα θέματα της καθημερινότητας. Το τραγούδι ενώνει τον κόσμο και τον συγκινεί. Σήμερα το λαϊκό τραγούδι παρουσιάζεται με διαφορετική προσέγγιση σε μεγάλο βαθμό, υπάρχουν ωστόσο προσπάθειες και μουσικά έργα που διατηρούν τα στοιχεία της παράδοσης και τις ρίζες του.

Τι ορίζει για 'σένα το λαϊκό τραγούδι και η λαϊκή μουσική; Πώς αυτό εξελίσσεται στις μέρες μας;

Το λαϊκό τραγούδι είναι αυτό με το οποίο μεγάλωσα, με ακούσματα από όλους τους μεγάλους δημιουργούς της χώρας μας. Είναι η μουσική που συντρόφευε τις χαρές μας, τα γλέντια μας αλλά και τις δύσκολες στιγμές. Ξεκίνησα την εκμάθησή μου στη μουσική και το μπουζούκι σε ηλικία δώδεκα ετών και από τότε το έχω συνοδοιπόρο μου σε όλα τα βήματά μου. Στις μέρες μας η εξέλιξη της μουσικής γενικότερα αλλά και του λαϊκού τραγουδιού πιστεύω θα έπρεπε να μας προβληματίσει βαθύτατα, καθώς αντικατοπτρίζει την εικόνα της σύγχρονης κοινωνίας με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει.

Και λίγα λόγια για την πρώιμη μουσική σου ιστορία. Πότε και πώς άρχισε η μαθητεία σου στη μουσική; Πιο συγκεκριμένα... τι σε έκανε να στραφείς στο μπουζούκι;

Θα προσπαθήσω όπως συμβαίνει και σε πολλά απ' τα τραγούδια μου, να σου δημιουργήσω μια εικόνα για το ερώτημα σου αυτό, που με πάει αρκετά χρόνια πίσω. Βρισκόμαστε οικογενειακά στο χωριό, για όμορφες γιορτινές στιγμές. Χριστούγεννα βλέπεις...

Μυρωδιές από τα λουλούδια που ανθίζουν στον κήπο, το τζάκι αναμένο στο σπίτι. Ένα εορταστικό πρόγραμμα στην τηλεόραση ήταν η αφορμή να ζητήσω από τον πατέρα μου να πιάσω κι εγώ αυτό το μουσικό όργανο που έβλεπα στο γυαλί, το μπουζούκι. Ήμουν δώδεκα ετών. Αυτές είναι μερικές από τις όμορφες αναμνήσεις που κατοικούν μέσα μου και ενίοτε γίνονται τραγούδια, όπως για παράδειγμα το «Ενας Κήπος με Λουλούδια». Σχετικά με το μπουζούκι, μου άρεσε ο τρόπος που εκφράζεσαι μέσα από το ξεχωριστό ηχόχρωμά του, το οποίο σε οδηγεί από την Ανατολή μέχρι τη Δύση. Ανάλογα πού θέλεις να πας. Για να μπορέσεις να το υπηρετήσεις το μουσικό αυτό όργανο και να γίνεις φίλος του, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου, δεν αρκεί να μάθεις απλά την τεχνική του.

Ποια ήταν η πρώτη σημαντική για 'σένα συνεργασία και τι θυμάσαι σήμερα από αυτήν;

Η πρώτη μου σημαντική συνεργασία σαν μουσικός είναι η σύμπραξή μου επί σκηνής με τον αξέχαστο και σπουδαίο συνθέτη, Μάριο Τόκα, στο πλαίσιο της συνεργασίας μου επί σειρά ετών με τον αλησμόνητο μαέστρο, Γιάγκο Χαρτοφύλακα. Θυμάμαι τη χαρά και τη συγκίνησή μου σαν νέος μουσικός τότε, να συμπράττω με υπέροχους μουσικούς, με πλήρη ορχήστρα και χορωδία και τον Μάριο Τόκα στο πιάνο.

Εκτός από τους δικούς σου στίχους χρησιμοποιείς και το λόγο άλλων, αξιότατων στιχουργών. Τι είναι αυτό που θα σε ενέπνεε σε ένα στίχο όχι δικό σου, προκειμένου να αποφασίσεις να τον κάνεις τραγούδι;

Ο στίχος που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον μου συνήθως συνδυάζει διάφορα στοιχεία, παραμένοντας όμως άμεσος και κατανοητός στον κόσμο. Κρυφά νοήματα, αλληγορικά και άλλα στοιχεία, σύγχρονος λόγος, είναι από τα στοιχεία που θα με τραβήξουν σε ένα στίχο. Επειδή στα περισσότερα τραγούδια μου γράφω ο ίδιος τους στίχους, είμαι σίγουρα πολύ επιλεκτικός.

Πολύς λόγος γίνεται (μάλλον μεταξύ των μουσικών δημιουργών και λιγότερο των απλών ανθρώπων) για την αλλαγή στην κατάσταση της δισκογραφίας. Πώς βιώνεις τη σχέση σου με το δισκογραφικό γίγνεσθαι την εποχή του Spotify και του Youtube;

Σίγουρα έχουν επέλθει πολλές αλλαγές στη δισκογραφία και η σημερινή της εικόνα δεν έχει καμία σχέση με την κατάσταση που βρισκόταν στο παρελθόν. Οι εποχές αλλάζουν, τα ψηφιακά μέσα κυριαρχούν στο μουσικό τοπίο, πρέπει όμως να μπορούμε να ακολουθούμε τις εξελίξεις, για να μπορέσουμε να στηρίξουμε το έργο μας. Προσωπικά είμαι λάτρης του φυσικού προϊόντος και προσπαθώ οι δουλειές μου παράλληλα με τα ψηφιακά μέσα να κυκλοφορούν και σε φυσικό προϊον για όλο τον κόσμο που παραμένει ρομαντικός και θέλει να κρατάει στα χέρια του κάθε μουσικό έργο.

Λόγω του βασικού σου οργάνου (... ο Γιάννης Σκαρής παίζει εκτός από μπουζούκι κιθάρα και ακορντεόν) είσαι σε επαφή με ανθρώπους που αποζητούν σαν ακροατές το λαϊκό τραγούδι. Νιώθεις ότι οι ανάγκες των ανθρώπων, ως προς το τραγούδι, έχουν αλλάξει; Είναι εξίσου συνδεδεμένα τα τραγούδια με τα συναισθήματα και τα βιώματα του κόσμου, όπως παλιά;

Έχω την τύχη στα χρόνια που εργάζομαι στη μουσική, να έχω περάσει από όλα τα είδη και τους τρόπους διασκέδασης και ψυχαγωγίας. Πιστεύω ότι οι ανάγκες των ανθρώπων ως προς το τραγούδι παραμένουν ζωντανές προς όλες τις κατευθύνσεις. Η μουσική συνοδεύει την καθημερινότητα όλων. Έχει αλλάξει όμως η φιλοσοφία και ο τρόπος σκέψης στη σύγχρονη κοινωνία και από εκεί ξεκινά η διαφοροποίηση στις ανάγκες των ανθρώπων σχετικά με τη μουσική.

Τραγούδια, όπως “Το σεργιάνι” έχουν μια ατμόσφαιρα άλλων εποχών. Νιώθεις νοσταλγός του παρελθόντος; Θα ήθελες να είχες γεννηθεί και να δημιουργούσες π.χ, τη δεκαετία του '60, μια “χρυσή” εποχή του λαϊκού τραγουδιού;

Η αλήθεια είναι ότι έχω μελετήσει σε βάθος και θαυμάζω όλη τη «χρυσή» εποχή του λαϊκού τραγουδιού. Οι μεγάλοι μας δημιουργοί και δεξιοτέχνες είναι δάσκαλοι για εμάς τους νεότερους. Ωστόσο, πιστεύω ότι πρέπει κι εμείς στην εποχή που βρεθήκαμε, παρά τις δυσκολίες, να δουλέψουμε, να ακολουθήσουμε και ταυτόχρονα να οδηγήσουμε τις εξελίξεις στο χώρο του τραγουδιού. Όπως γράφω και σε ένα τραγούδι μου «Μη φοβηθείς τον Άνεμο που δυνατά σφυρίζει, ένα λουλούδι είναι η ζωή που πάντοτε ανθίζει».

Λίγα λόγια για τους σημαντικούς ερμηνευτές, στους οποίους έχεις εμπιστευτεί τα τραγούδια σου.

Η έκδοση του δίσκου αυτού, «Στους Μαγεμένους Χρόνους», είναι μια πολύ σημαντική στιγμή για 'μένα. Κρύβει μέσα της πολλά στοιχεία της δημιουργικής μου ταυτότητας και του τρόπου, με τον οποίο αντιμετωπίζω τα πράγματα. Είχα τη χαρά οι δημιουργίες μου να συναντήσουν τις φωνές εξαιρετικών ερμηνευτών, όπως των Γεράσιμου Ανδρεάτου, Νίκου Ανδρουλάκη, Διαμάντης Δαγιάση, Λάμπρου Καρελά, Τάκη Κωνσταντακόπουλου, Σοφίας Παπάζογλου, Μαρίας Σκαρή, Μαρίας Σουλτάτου, Ασπασίας Στρατηγού. Κάθε συνεργασία είναι και ένας ξεχωριστός σταθμός για 'μένα. Τους είμαι ευγνώμων, διότι ήταν όλοι τους ανεξαιρέτως επαγγελματίες, συνεπείς, με αγάπη και σεβασμό σε αυτό που κάνουν. Αγκάλιασαν τα τραγούδια που τους εμπιστεύτηκα και τα ανέδειξαν στο μέγιστο. Οι στιγμές των ηχογραφήσεων είχαν μεράκι, κέφι, αλλά και συζητήσεις γύρω απ' τα θέματα που απασχολούν την κοινωνία και το χώρο της μουσικής. Τους ευχαριστώ όλους μέσα απ' την καρδιά μου.

Πού θα σε δούμε το χειμώνα;

Η φετινή σεζόν ξεκινάει και προσεχώς θα έχουμε νεότερα από όμορφα project που ολοκληρώνονται, όσον αφορά στις μουσικές παραγωγές και συνεργασίες. Επίσης σχεδιάζονται ξεχωριστά live με εκπλήξεις σε μουσικές σκηνές της Αθήνας. Θα αναρτηθούν αναλυτικά στις σελίδες μας προσεχώς για όλους τους φίλους μας. Ελπίζω οι συνθήκες να μας ευνοήσουν και να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε όσα σχεδιάζουμε.

Ευχαριστώ για το χρόνο σου και για την επικοινωνία μας.

Σε ευχαριστώ πολύ και εύχομαι υγεία, χαρά και θετικές σκέψεις σε όλο τον κόσμο.

    ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Γιάννης Σκαρής: «Για να μπορέσεις να υπηρετήσεις το μπουζούκι, πρέπει να του δώσεις την ψυχή σου»
    Μοιραστείτε το άρθρο:

    Σχολιάστε

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

    Eύα Φάμπα: «Στο ΡΟΔΟ ΜΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟ τα τραγούδια εστιάζουν στον άνθρωπο»

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Η κυκλοφορία της νέας ολοκληρωμένης δουλειάς μιας προσωπικότητας της ελληνικής μουσικής,...

    Συνέχεια

    Μιχάλης Παπαπέτρου: «Η τέχνη πάντα συνομιλούσε με την ιστορία και την κοινωνία»

    Γράφει η Μίνα Μαύρου Είναι μαέστρος, πιανίστας και ενορχηστρωτής...

    Συνέχεια

    Aναστασία Έδεν: «Έχω δει να ασκείται λεκτική, ψυχολογική και σωματική βία και στο χώρο της μουσικής!»

    Γράφει η Λένα Λουλούδη Για το πρόσφατο περιστατικό με τον Στάθη Παναγιωτόπουλο, η ερμηνεύτρια ...

    Συνέχεια

    Δημήτρης Κτιστάκης: «Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, διαπίστωσα τη δίψα των μαθητών και των φοιτητών για μουσική»

    Γράφει η Μίνα Μαύρου Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ύστερα από την πολύχρονη παραμονή του στη Γερμανία,...

    Συνέχεια

    Aγγέλω Σφέτσου: «Δεν υπάρχει τραγούδι χωρίς στίχο και στίχος χωρίς μουσική»

    Γράφει η Λένα Λουλούδη Κάποτε ο Γιάννης Σπανός την χειροφίλησε, όταν την πέτυχε στο καμαρίνι να...

    Συνέχεια

    Στάθης Άννινος: «Ο δημιουργικός μου εαυτός αντιστέκεται»

    Γράφει η Αρετή Κοκκίνου Με τη δουλειά του πιανίστα και συνθέτη Στάθη Άνιννου είχαμε ασχοληθεί και...

    Συνέχεια

    Αλεξανδρος Τζεφεράκος: «Η Δημοτική Ραδιοφωνία του πρώτου λιμανιού της Ευρώπης αξίζει και μπορεί τα καλύτερα!»

    Γράφει η Μίνα Μαύρου Είναι γιατρός, γέννημα θρέμμα Πειραιώτης, με το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου του, μονίμως συντονισμένο...

    Συνέχεια

    Θάνος Σταυρίδης: «Στην Ελλάδα ζούμε στην παντοκρατορία του τραγουδιού, εντούτοις ο κόσμος είναι πια δεκτικός στην ορχηστρική μουσική»

    Γράφει η Ιλένια Χρίστου Φωτογραφίες: Σοφία Καμπλιώνη «…Όποτε νιώθω...

    Συνέχεια

    Bασίλης Τριάντης: «Τα μουσικά μου βιώματα είναι ένα ψηφιδωτό από μουσικές»

    Γράφει η Ιλένια Χρίστου «Όλοι κρύβουμε μέσα μας τον δικό μας Πορτολάνο που μας συντροφεύει, τον οποίο...

    Συνέχεια