Σε άσπρο-μαύρο

Οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται

Οι 3 συνεντεύξεις με τη Τζόαν Μπαέζ

Γράφει ο Γιάννης Φλέσσας
Tη Τζόαν Μπαέζ τη συνάντησα 1η φορά στο Παρίσι το 1972 σε μία συναυλία εναντίον του κατεστημένου! Έπαιρναν μέρος εκείνη, ο Ντύλαν, ο Θεοδωράκης και κάποιοι άλλοι. Μετά τη συναυλία μου έδωσε συνέντευξη, η οποία δημοσιεύτηκε στον «Ταχυδρόμο».

Ένα χρόνο μετά, συναντηθήκαμε στη Νέα Υόρκη, γιατί ήθελε να ηχογραφήσει σε δίσκο το έργο «Ένας Όμηρος» του Θεοδωράκη. Είχα πάει στο στούντιο και κάναμε για 2η φορά συνέντευξη, αμέσως μόλις τραγούδησε το «Γελαστό παιδί». Τελικά αυτός ο δίσκος δε βγήκε ποτέ, τον λόγο δεν τον έμαθα …

Η 3η φορά που την είδα και μιλήσαμε(3η συνέντευξη) ήταν το 1990 πάλι στη Νέα Υόρκη, γιατί έγραφε τη μουσική, (όχι τα τραγούδια), για την ταινία «Θλιμμένο Μεξικό». Τότε ακριβώς τη ρώτησα, επειδή πάντα είχα τη μανία του σινεμά, ποιοι συνθέτες του κινηματογράφου την εξέφραζαν… Μου μίλησε για τον Ένιο Μορικόνε, γιατί είχε ερμηνεύσει ένα τραγούδι του στην ταινία «Σάκο και Βαντσέτι». Επίσης, της άρεσε ο Ζωρζ Ντελερί, ο Θεοδωράκης και ο Αργεντινός Λάλο Σίφριν.

Στην ερώτησή μου ποιοι τραγουδιστές της άρεσαν μού είχε απαντήσει: «Ο Μπομπ Ντύλαν, ο Υβ Μοντάν, η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ και η Μαρία Φαραντούρη».

Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση το στυλ της! Η φωνή της σοπράνο! Το κορμί της λεπτό και γωνιώδες και το χαμόγελό της αινιγματικό. Αναμφίβολα, τα μεγάλα και όμορφα μάτια της τα είχε κληρονομήσει από τον πατέρα της, ο οποίος ήταν Μεξικάνος!

Για 'μένα η Μπαέζ ήταν το σύμβολο των νέων Αμερικανών της εποχής του Τζόνσον. Εκείνη η γενιά της εποχής της Μπαέζ είχε ονομαστεί spot! Πάντα διαμαρτύρονταν και ήταν ικανοί να χτυπηθούν μέχρι θανάτου με την αστυνομία στις πορείες που έκαναν στο Λευκό Οίκο. Τέλος, έχω να θυμηθώ πως αγαπούσε πάρα πολύ τη Μελίνα Μερκούρη. Σε μία από τις 3 συνεντεύξεις που μου παραχώρησε μου είχε πει ότι το ελληνικό λαϊκό τραγούδι είναι ίσως το μοναδικό στον κόσμο. Ήταν λάτρης της ελληνικής μουσικής, γι' αυτό ήθελε να τραγουδήσει και τον « Όμηρο» του Θεοδωράκη.

    Μοιραστείτε το άρθρο:

    Σχολιάστε

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

    Τι είπε ο Βαγγέλης Παπαθανασίου στον Γιάννη Φλέσσα, αμέσως μετά τη βράβευσή του με το Όσκαρ μουσικής

    Η παρακάτω συνέντευξη πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1982, μόλις λίγες ώρες μετά τη βράβευση του σπουδαίου Βαγγέλη Παπαθανασίου...

    Συνέχεια

    «Nα 'τανε το '21»- Τραγούδι με ιστορία και… παρασκήνιο

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Για τα 201 χρόνια που έχουν περάσει από το 1821, ή απλά το '21...

    Συνέχεια

    Ο Γιάννης Κ. Ιωάννου θυμάται: «Πώς γνώρισα τον Μίκη Θεοδωράκη»

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Όταν ρώτησα τον Γιάννη Κ. Ιωάννου για τον Μίκη Θεοδωράκη...

    Συνέχεια

    Γιάννης Κ. Ιωάννου: «Ο Τσιτσάνης, ο Ζαμπέτας, ο Χιώτης, ο Άκης Πάνου… κι εγώ»

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς «… ναι, έχω βρεθεί ή υπάρξει με διάφορους τρόπους με...

    Συνέχεια

    Όταν ο Νίκος Ξυλούρης τραγούδησε Μάρκο Βαμβακάρη

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Στις 8 Φεβρουαρίου αλλά σε διαφορετικές χρονιές, έφυγαν από τη ζωή ο Μάρκος...

    Συνέχεια

    Ο Φεβρουάριος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Ο Φεβρουάριος είναι ένας μήνας που κρύβει μέσα του ιστορία. Αν και ο...

    Συνέχεια

    Γιάννης Κ. Ιωάννου: Οι μουσικοί της Ορχήστρας και οι προσωπικότητές τους

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς «Οι άνθρωποι, όταν αφήνονται ελεύθεροι να διαλέξουν ...

    Συνέχεια

    Ο Ιανουάριος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Η ιστορία του Ιανουάριου, που είναι σήμερα ο πρώτος μήνας του έτους...

    Συνέχεια

    Πώς γράφτηκε το «Το Μπαρ το Ναυάγιο» της Αρλέτας

    Ο Γιάννης Κ. Ιωάννου, ενορχηστρωτής στον δίσκο της Αρλέτας, «Άσε τα κρυφά κρυμμένα», εξηγεί όλο το...

    Συνέχεια

    O Δεκέμβριος εν χορδαίς και οργάνοις

    Γράφει ο Κώστας Προβατάς Τι να πρωτοπεί κανείς για τον Δεκέμβριο. Πολυτραγουδισμένος αλλά και τόσο...

    Συνέχεια