Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Κηφισιάς

Γράφει η Μίνα Μαύρου

Mία τεράστια έκπληξη περίμενε τους μαθητές του 3ου Δημοτικού Σχολείου της Κηφισιάς την Πέμπτη 6 Ιουνίου!

Ο τραγουδοποιός και ερμηνευτής Θανάσης Παπακωνσταντίνου, προσκεκλημένος του Συλλόγου Διδασκόντων, έδωσε το «παρών» στην γιορτή λήξης της σχολικής χρονιάς, μία γιορτή που είχε θέμα εκείνον και το δημοφιλέστατο έργο του!

Tι κι αν ο συννεφιασμένος ουρανός προμήνυε πιθανότητα μπόρας; Τι κι αν το ψιλόβροχο δεν έλεγε να σταματήσει; Μαθητές και εκπαιδευτικοί στις επάλξεις για την από καιρό άψογα οργανωμένη γιορτή τους!

Γονείς, συγγενείς και φίλοι στα καθίσματα του προαυλίου, έτοιμοι να απολαύσουν χορό, μελωδία και τραγούδι…

Και ξαφνικά… ένα ατελείωτο χειροκρότημα, επευφημίες και ξέφρενος ενθουσιασμός!

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου εκεί, για να τιμήσει τα παιδιά που τον διάβασαν, τον μελέτησαν, τον ψιθύρισαν, τον ένιωσαν το τελευταίο χρονικό διάστημα, μέσα από τις πρόβες μαζί με τους δασκάλους τους.

Και η γιορτή ξεκίνησε…

«Γιατί αφιέρωμα στον Θανάση Παπακωνσταντίνου; Γιατί πάνω απ' όλα είναι άνθρωπος, γιατί μας αρέσει η στάση που έχει απέναντι στη ζωή, γιατί εύχομαι κάποια στιγμή να αντιληφθούν όλοι και να συμπεριλάβουν ποίηση του Θανάση και στα σχολικά βιβλία! Απόψε κάνουμε μία προσπάθεια, όπως λέει κι εκείνος στους στίχους του, "να βρούμε του νήματος την άκρη", την οποία έχουμε χάσει τον τελευταίο καιρό», ακούμε τον διευθυντή, κ. Στάθη Σπαθιά, να λέει.

Εν συνεχεία, λίγα εισαγωγικά λόγια για τον Θανάση Παπακωνσταντίνου από τους μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων. Πορεία, έργο, τρόπος ζωής και τα κορίτσια της Α' και Β', υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Φυσικής Αγωγής, κ. Κατερίνας Παπαναστασίου, χορεύουν την «Ανδρομέδα», οι μαθητές της Α', της Β' και της Γ' αντίστοιχα τραγουδούν την «Τράτα», «Μιλώ για 'σένα» και την «Ανδρομέδα».

Λίγο αργότερα παιδιά της Δ' ερμηνεύουν τα «Σιμούν», «Αερικό», «Η ουρά του αλόγου», κατόπιν ακούμε τον «Αποσπερίτη» και το «Τότε κι εγώ» από μαθητές της Ε', ενώ κορίτσια της Ε', στα άσπρα ντυμένα, χορεύουν το «Μιλώ για 'σένα».

Αμέσως μετά μαθητές της ΣΤ' μάς χαρίζουν την «Κοιλάδα των Τεμπών» και τον «Πεχλιβάνη».

«Τα παιδιά ό,τι κι αν κάνουν στη ζωή τους θα πρέπει να είναι ο εαυτός τους, να αντιμετωπίζουν με θάρρος και ειλικρίνεια τους άλλους και τις παρέες τους», ακούμε τον Θανάση Παπακωνσταντίνου να λέει, μετά από παρότρυνση του διευθυντή, να μας πει δυο λόγια.

Και για το τέλος ένα κομμάτι από τον αγαπημένο τραγουδοποιό για τα παιδιά!

«Ένα τραγούδι που έγραψα με πολλή αγάπη για τους συνανθρώπους μου».

Με τον τζουρά ανά χείρας, χωρίς μικρόφωνα, με τα παιδιά καθισμένα στο δάπεδο απέναντι αλλά και τόσο κοντά του, ταυτόχρονα…

«Κάτω απ' το μαξιλάρι

είναι ένα βαθύ πηγάδι

που μέσα κατοικούν

οι ψυχές που σ' αγαπούν…»...

Στο τελείωμα της βραδιάς προσφέρθηκε στον Θανάση Παπακωνσταντίνου καδραρισμένο το αναμνηστικό μπλουζάκι του σχολείου, δημιουργία του Σύλλογου Γονέων και Κηδεμόνων του 3ου Δημοτικού Σχολείου Κηφισιάς, με σήμα το δεντράκι. Ιδιαίτερο χειροκρότημα μαζί με ευχαριστίες έλαβαν η υποδιευθύντρια, κ. Έλενα Ρεμπατσουλέα, η οποία συνόδευσε τα παιδιά στα πλήκτρα μαζί με τον κ. Αντώνη Ζαμπέτα στην κιθάρα που δανείστηκε από τον παρόντα Αργύρη Παπαγεωργίου -ποιος δε θυμάται «Τα παιδιά από την Πάτρα»;

Κάθε κίνηση, κάθε νότα, κάθε ανάσα, κάθε παύση της γιορτής της 6ης Ιουνίου ήταν αφιερωμένη στον μικρό Θοδωρή, μαθητή της Γ' Δημοτικού, ο οποίος πλέον αναρρώνει στο σπίτι του, μετά από το ατύχημα που είχε με τη σιδερένια πόρτα του σχολείου!

Ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση και γρήγορα να τον δούμε κοντά μας!

Και για επίλογο... μια εικόνα...

Ο τελευταίος στίχος που ακούστηκε από το στόμα του Παπακωνσταντίνου ήταν:

«Ήλιε μου τώρα βγες»…

Κάπως έτσι φαντάστηκα να ξεπροβάλλει ο ήλιος την επόμενη μέρα στο 3ο Δημοτικό Κηφισιάς… φωτίζοντας τη σκάλα που καταλήγει στον πρώτο όροφο και κάθε μέρα υπενθυμίζει στους μικρούς μαθητές και δασκάλους πως:

Σε αυτό το σχολείο

Είμαστε αληθινοί

Κάνουμε λάθη

Λέμε συγγνώμη

Είμαστε χαρούμενοι

Είμαστε φίλοι

Είμαστε αγαπημένοι

Συγχωρούμε

Προσπαθούμε πολύ

Συνεργαζόμαστε