Αντώνης Αθανασίου: Από τα talent shows, στην αλήθεια της ζωντανής σκηνής

Σχολιάστε

Γράφει η Ιλένια Χρίστου

Ο Αντώνης Αθανασίου είναι από εκείνες τις περιπτώσεις καλλιτεχνών που κερδίζουν το κοινό τους μέσα από την αλήθεια της ζωντανής εμφάνισης. Έχοντας ως οδηγό τον βαθύ σεβασμό στο αυθεντικό λαϊκό και έντεχνο τραγούδι, έχει καταφέρει να χτίσει μια ειλικρινή σχέση με τον κόσμο. Η πιο δυνατή απόδειξη δόθηκε στις 14 Μαρτίου, όταν ανέβηκε στη σκηνή του «Ράδιο Live Stage» στον Κεραμεικό σε μια βραδιά που γέμισε ασφυκτικά τον χώρο, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική του.

Τώρα, ενάμιση μήνα μετά, το Σάββατο 9 Μαΐου, ο ταλαντούχος ερμηνευτής επιστρέφει στον ίδιο χώρο για μια ακόμα μουσική γιορτή. Με την παράσταση «Άγραφες Φωνές» και έχοντας ως συνοδοιπόρο την Εβίτα Σαλούστρου, ετοιμάζεται για το κλείσιμο του φετινού κύκλου των live του. Λίγο πριν ρίξει την αυλαία, για να μπει στο στούντιο και να ετοιμάσει το νέο του single, ο Αντώνης Αθανασίου μιλάει στο "Μουσικόγραμμα". Σε μια κουβέντα γεμάτη μουσική, αλήθειες και όνειρα, αναφέρεται στη δύναμη της τεχνικής, την εμπειρία των talent shows και την ανάγκη του, να λέει τα πράγματα με το όνομά τους – ή μάλλον, με το τραγούδι τους.

Αντώνη, επιστρέφεις σε μια σκηνή, στο Ράδιο Live Stage, όπου την προηγούμενη φορά που είχες εμφανιστεί, δεν έπεφτε καρφίτσα. Σου δημιουργεί καθόλου άγχος αυτή η επιτυχία ή λειτουργεί αποκλειστικά ως κινητήριος δύναμη;

Κάθε γεμάτος χώρος είναι σίγουρα μεγάλη χαρά, αλλά ταυτόχρονα και μια τεράστια ευθύνη. Προσωπικά, δεν το βιώνω σαν ένα άγχος που με μπλοκάρει ή με γεμίζει ανασφάλεια. Αντίθετα, λειτουργεί σαν μια εσωτερική ώθηση, να ανέβω στη σκηνή και να δώσω κάτι ακόμα πιο αληθινό, κάτι πιο δυνατό. Ο κόσμος που έρχεται να σε ακούσει σου δίνει τρομερή ενέργεια, και νιώθω πως οφείλεις να του την επιστρέψεις στο πολλαπλάσιο.

Ο τίτλος της μουσικής παράστασης είναι «Άγραφες Φωνές». Τι κρύβεται πίσω από αυτόν τον τίτλο και πώς συνδέεται με τα τραγούδια που έχεις επιλέξει να ερμηνεύσεις;

Ο τίτλος αυτός περικλείει όλα εκείνα που δεν λέγονται εύκολα στην καθημερινότητά μας. Μιλάμε για συναισθήματα, σκέψεις, χαρές ή απογοητεύσεις, στιγμές που μένουν κρυμμένες μέσα μας και διαρκώς ψάχνουν μια διέξοδο. Μέσα από τα συγκεκριμένα τραγούδια που έχουμε επιλέξει για το πρόγραμμα, αυτές οι “άγραφες” φωνές βρίσκουν τελικά τον χώρο και τον τρόπο να ειπωθούν και να ακουστούν δυνατά.

Το ρεπερτόριό σου έχει μεγάλες εναλλαγές, παντρεύοντας το έντεχνο με το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι. Είναι αυτή η διττή φύση η πραγματική μουσική σου ταυτότητα;

Απόλυτα, αυτή είναι η ταυτότητά μου. Ποτέ δεν μπορούσα να βάλω αυστηρά όρια ή ταμπέλες στη μουσική που με εκφράζει. Το έντεχνο και το λαϊκό τραγούδι, στο δικό μου μυαλό, είναι δύο κόσμοι που συνυπάρχουν, αλληλοσυμπληρώνονται και συνομιλούν διαρκώς. Αυτός ο συνδυασμός είναι η δική μου αλήθεια πάνω στη σκηνή.

Στη σκηνή θα είναι μαζί σου και η Εβίτα Σαλούστρου. Πώς προέκυψε αυτή η σύμπραξη και τι φέρνει στη δυναμική της παράστασης;

Η αλήθεια είναι πως ήταν μια πολύ φυσική και αβίαστη ένωση. Με την Εβίτα υπήρξε καλλιτεχνική χημεία από την πρώτη στιγμή που βρεθήκαμε, καθώς μοιραζόμαστε μια κοινή ματιά απέναντι στη μουσική. Φέρνει στη σκηνή μια υπέροχη φρεσκάδα και μια ξεχωριστή δυναμική, η οποία "κουμπώνει" ιδανικά με τη ροή του προγράμματος και δίνει στο live έναν ακόμα πιο πλούσιο χαρακτήρα.

Γνωρίζουμε ότι αυτή η εμφάνιση αποτελεί το κλείσιμο του φετινού κύκλου των live σου, προκειμένου να αφοσιωθείς στο στούντιο. Τι μπορείς να μας αποκαλύψεις για το ολοκαίνουργιο single που ετοιμάζεις; Σε τι ύφος θα κινηθεί;

Είμαι σε μια πολύ δημιουργική φάση και το νέο single είναι κάτι που με εκφράζει βαθειά αυτή την περίοδο. Μπορώ να σας πω ότι κρατάει τη μελωδικότητα που τόσο αγαπώ και με χαρακτηρίζει, αλλά παράλληλα τολμάει να κινηθεί και σε πιο σύγχρονα ηχοχρώματα και ενορχηστρώσεις. Το νιώθω ως ένα καλλιτεχνικό βήμα μπροστά για 'μένα, εξελίσσοντας τον ήχο μου, αλλά πάντα χωρίς να χάνω τον πυρήνα και την ταυτότητά μου.

Έχεις αφιερώσει χρόνο στις φωνητικές σπουδές δίπλα σε αξιόλογους δασκάλους. Σε μια εποχή που το «φαίνεσθαι» συχνά ξεπερνάει το «είναι», πόσο σημαντικό είναι για 'σένα να έχεις γερές τεχνικές βάσεις, για να υποστηρίξεις απαιτητικά τραγούδια;

Προσωπικά, θεωρώ ότι οι σπουδές και η τεχνική είναι η απόλυτη βάση για τα πάντα. Συχνά λέμε ότι στο τραγούδι μετράει το συναίσθημα - και ισχύει - αλλά το συναίσθημα χρειάζεται ένα γερό "σώμα", για να μπορέσει να σταθεί και να εκφραστεί σωστά – και αυτό ακριβώς σου το δίνει η τεχνική. Είναι το εργαλείο που σε βοηθάει να αντέχεις τις απαιτήσεις των live, να εξελίσσεσαι φωνητικά και, τελικά, να υπηρετείς πραγματικά και με σεβασμό το ίδιο το τραγούδι.

Στο παρελθόν σε έχουμε δει να δοκιμάζεις τις δυνάμεις σου μέσα από τηλεοπτικά talent shows. Πόσο σε βοήθησε αυτή η εμπειρία στην εξέλιξή σου και πόσο διαφέρει η "προστατευμένη" τηλεοπτική έκθεση από τον παλμό και την αλήθεια μιας ζωντανής μουσικής σκηνής;

Τα talent shows ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Μου έδωσαν μια πρώτη, δυνατή επαφή με το ευρύ κοινό και φυσικά μια πολύτιμη εμπειρία για το πώς λειτουργεί ο τηλεοπτικός φακός. Όμως, πιστεύω βαθειά πως η ουσία της μουσικής βρίσκεται αλλού. Βρίσκεται στη ζωντανή σκηνή, εκεί που δεν υπάρχει κανένα "cut", καμία προστατευμένη σκηνοθεσία. Εκεί υπάρχει μόνο η στιγμή, η άμεση επαφή με τον κόσμο και η απόλυτη αλήθεια.

Θεωρείς ότι τα talent shows είναι σήμερα ο πιο άμεσος δρόμος για έναν νέο καλλιτέχνη ή η πραγματική δουλειά ξεκινάει, όταν σβήσουν τα φώτα της τηλεόρασης;

Ίσως είναι πράγματι ο πιο γρήγορος τρόπος, για να αποκτήσεις αναγνωρισιμότητα και να σε μάθει ο κόσμος μέσα σε λίγους μήνες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα και ο πιο ουσιαστικός δρόμος. Η πραγματική διαδρομή – και η πιο δύσκολη – ξεκινάει την επόμενη μέρα, όταν σβήσουν τα φώτα της τηλεόρασης. Εκεί καλείσαι να αποδείξεις ποιος είσαι, να δουλέψεις σκληρά και να καταφέρεις να σταθείς μόνος σου στα πόδια σου.

Αν έπρεπε να αφιερώσεις ένα μόνο τραγούδι από το πρόγραμμα του Σαββάτου στους αναγνώστες του Μουσικογράμματος ως «πρόσκληση», ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;

Θα διάλεγα ένα τραγούδι που κουβαλάει μέσα του αλήθεια και συναίσθημα, κάτι που να μπορεί να αγγίξει τον καθένα με τον δικό του τρόπο. Γιατί για 'μένα η μουσική είναι αυτό: μια προσωπική ιστορία που γίνεται κοινή εμπειρία.

Αν έπρεπε να ξεχωρίσω ένα, θα ήταν η «Μικρή Πατρίδα». Είναι ένα τραγούδι με βαθειά ευαισθησία, μνήμη και έντονη συναισθηματική φόρτιση από αυτά που δεν τα τραγουδάς απλώς, αλλά τα ζεις. Και ίσως δίπλα του θα έβαζα και το «Ο δικός μου δρόμος», όπως το έχει ερμηνεύσει ο Πασχάλης Τερζής, σε μουσική του Γιώργου Θεοφάνους. Είναι ένα τραγούδι που μιλάει για πορεία, επιλογές και προσωπική αλήθεια, στοιχεία που με εκφράζουν πολύ ως καλλιτέχνη. Νομίζω αυτά τα δύο κομμάτια εκφράζουν πολύ καλά αυτό που θέλω να δώσω εκείνο το βράδυ: αλήθεια, συναίσθημα και μια ουσιαστική σύνδεση με τον κόσμο.