Ατελείωτο χειροκρότημα για το «Τango Greco» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Γράφει η Μίνα Μαύρου
Φωτογραφίες: Δημήτρης Ζήσης
"Σας ευχαριστώ, γιατί απόψε κατάλαβα πόσο όμορφη ζωή έζησα", εξομολογείται μία κυρία άνω των 80 ετών στο συνθέτη και μαέστρο Απόλλωνα Κουσκουμβεκάκη, αμέσως μετά τη λήξη της sold out παράστασης, “Τango Greco”, στο χώρο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.
«Πραγματικά, πόσο δίκιο έχει αυτή η κυρία», αναλογίζομαι εκείνη τη στιγμή…
Οι δυστυχείς της νεώτερης γενιάς, το βράδυ της 19ης Φεβρουαρίου, συνειδητοποιήσαμε πόσο διαφορετικά φερόμαστε, ερωτευόμαστε, αγαπάμε, χωρίζουμε, νοσταλγούμε, συγχωρούμε, μέσα από τα τραγούδια της παράστασης.
Και για να έρθουμε και στα πιο καθ' ημάς …
Ένας μαέστρος και πέντε τραγουδιστές, πλήρως εναρμονισμένοι με το ύφος και την ερμηνευτική απαίτηση του τάνγκο, απέδωσαν μοναδικά κομμάτια που όλοι έχουμε τραγουδήσει σε παρέες αλλά και κατά μόνας, γιατί πάντα κεντρίζουν το μέσα μας…
«Χιλιάδες όνειρα», «Το τανγκό της Αθήνας», «Ζητώ να σε ξεχάσω», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Θα ξανάρθεις», «Παπαρούνα», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Σπιτάκι μου παλιό», «Ζητάτε να σας πω», «Ψαροπούλα», «Μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες», «Κάτι με τραβάει κοντά σου».
Πόση ευαισθησία σε μουσική, στίχο και νοήματα… Όλα αυτά για μια ολόκληρη εποχή που έφυγε, αλλά αφησε ανεξίτηλο το στίγμα της, τόσο σε εκείνους που την έζησαν, όσο και σε εμάς που δεν την προλάβαμε…
Ήταν τότε που τα μάτια έλαμπαν περισσότερο, γιατί προφέρονταν "μά-τι-α", ήταν τότε που το "Αχ" δονούσε μία ολόκληρη αίθουσα με σύσσωμο τον καημό και τη λαχτάρα που κουβαλούσε, ήταν τότε που το "πρώτο φιλί", το "άχτι", το "δάκρυ", ο "κισσός" και η "κάμαρα" γίνονταν τραγούδια και σηματοδοτούσαν συμπεριφορές και αποφάσεις ζωής.
Ο μαέστρος, Aπόλλων Κουσκουμβεκάκης - ιθύνων νους της παράστασης - αναπόσπαστο μέλος του άψογου μουσικού συνόλου της σκηνής, της Δημοτικής Αθηναϊκής Μαντολινάτας Εστουδιαντίνας, «Διονύσιος Λαυράγκας», με τη χαρά και τη βαθειά καλλιέργεια, αποτυπωμένες στην έκφραση του προσώπου αλλά και στην κίνησή του.
Οι πέντε ερμηνευτές αυτόνομοι, ξεχωριστοί με διαφορετικό μουσικό αφήγημα ο καθένας.
Μπάμπης Τσέρτος. Έντιμος, στιβαρός, σωστά φωνητικά τοποθετημένος, με πλήρη γνώση του μέτρου κατά τη διαδικασία της ερμηνείας και πάντα με αυτή τη δυσεύρετη γλυκύτητα που έχει τόσα να πει…
Τζίνα Φωτεινοπούλου. Η αέρινη ντίβα με την τεράστια γκάμα φωνής, τις υπέροχες γεμάτες ψηλές νότες, τις σταθερές χαμηλές αλλά και την απόλυτη ενσάρκωση της παριζιάνικης essence.
Μιχάλης Δημητρακάκος. Ο ρομαντικός τενόρος με τη νοσταλγική διάθεση, την άκρατη σαφήνεια, το λυρισμό και τη βαθειά μουσικότητα στην ερμηνεία του.
Άννα Ματσούκα. Νεανική, δροσερή και πάνω απ' όλα ευγνώμων και άψογη στο απαιτητικό τραγουδιστικό ύφος που κλήθηκε να αποδώσει.
Μαρούλα Κασκαβέλη. Γήινη, άκρως συγκινητική, με έναν καλά κρυμμένο λυγμό στη φωνή της, σε ένα είδος τραγουδιού που της ταιριάζει απόλυτα.
Τάνγκο όμως χωρίς κίνηση είναι εκ φύσεως ένας ελλιπής ορισμός. Γι' αυτό και 10 χορευτές από τη Σχολή Academia del Tango επί σκηνής, με εναλλαγές σε χορογραφία και κοστούμια, προκειμένου το ταξίδι σε εκείνη τη ρομαντική εποχή της παλιάς Αθήνας να γίνει πιο εύληπτο, πιο ζωντανό από όλους μας.
Το ατελείωτο χειροκρότημα προς τους συντελεστές της sold out αυτής παράστασης ίσως να σηματοδοτεί ένα δεύτερο κύκλο παραστάσεων με θέμα το ελληνικό τάνγκο, ίσως να σηματοδοτεί τη δική μας ανάγκη στροφής σε μια εποχή πιο ρομαντική, πιο ευαίσθητη, πιο αληθινή! Ίδωμεν…
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Σχολιάστε